Επιστροφή?

 Δέκα χρόνια πέρασαν από την τελευταία ανάρτηση...

Έχασα τους κωδικούς εισόδου στο μπλογκάκι, δεν είχα πια και διάθεση...

Η γκρίνια ανώφελη και οι προτάσεις θαρρείς στο κενό. 

Ένιωθα να μην ενδιαφέρουν κανέναν οι σκέψεις μου.

Τα μέσα άλλωστε άλλαξαν. Τα blogs έγιναν πολύ "επαγγελματικά" για τα γούστα μου.

Οι περισσότεροι παλιοί "μπλογκόφιλοι" τα παράτησαν, άλλοι για το face, άλλοι στη σιωπή τους.

Στο μεταξύ συνέβησαν τόσα πολλά... Δεν θα προσπαθήσω να καλύψω αυτό το κενό βέβαια!

Ίσως ξανασκαλίσω κάποιες σκόρπιες αναρτήσεις ή σκέψεις απ όλα αυτά τα χρόνια.

Ίσως πάλι αρχίσω να βγάζω πάλι τα ... εσώψυχά μου όπως παλιά.

Θα δούμε πώς θα πάει...

Αν κάποιος φίλος απ τα παλιά, τύχει να περάσει από εδώ, καλώς ξαναβρεθήκαμε!

Αν κάποιος καινούργιος φίλος, "σκοντάψει" πάνω μου, ελπίζω στα σχόλιά του και σε μια ανοιχτή συζήτηση για "όσα μας πληγώνουν, για όσα μας ενοχλούν, για όσα μας νευριάζουν" και όχι μόνο!

Φίλε... Χρυσαυγίτη...

Φίλε.... συμμαθητή.... συγχωριανέ.... Γνωριζόμαστε χρόνια! Με ξέρεις και σε ξέρω!

Νιώθω το θυμό σου, γιατί είναι και δικός μου θυμός.

Νιώθω την απογοήτευσή σου γιατί κι εγώ έτσι απογοητευμένος είμαι.

Νιώθω την απόγνωσή σου, γιατί την μοιραζόμαστε...

Δεν συμφωνούσαμε πάντα σε όλα. Είχαμε πάντα τις διαφορές μας, το ξέρω...

Πώς βρεθήκαμε όμως τόσο μακριά; Πώς βρεθήκαμε “απέναντι”;

Σε ξέρω και με ξέρεις.

Ποτέ δεν σε κορόιδεψα. Ποτέ δεν ήμουν κρατικοδίαιτος. Ποτέ δεν υπήρξα λαμόγιο. Ούτε κι εσύ....

Κάποιοι άλλοι μας κορόιδεψαν... Μας πρόδωσαν...

Μας έκλεψαν το μέλλον μας, την πατρίδα μας, τα όνειρά μας, τη ζωή μας....

Κάποιοι τώρα, θέλουν να μας κλέψουν και αυτή ακόμα την ανθρωπιά μας...

Κι εσύ ... (πάλι....) θα ακολουθήσεις; Θα στηρίξεις; Θα χειροκροτήσεις;

Κάποιους που βαφτίζουν “επιχειρήματα” τις κραυγές και τα φτηνά συνθήματα;

Κάποιους που ονοματίζουν “δράση” τη βία και τον φτηνό τσαμπουκά;

Κάποιους που σπέρνουν το φόβο και το μίσος;

Κάποιους που καμώνονται ότι θα υποκαταστήσουν την αστυνομία και θα στήσουν κρεμάλες χωρίς δίκες;

Αυτούς τους ίδιους που κολακεύτηκαν που μπήκαν στα ... μεγάλα σαλόνια και “λιώνουν” χειροφιλώντας τις “κυρίες των ... κυρίων”, που καμαρώνουν στις δεξιώσεις και κάνουν την πάπια με τα λαμόγια των ΠΑΕ;

Που συνέπραξαν ήδη στο ξεπούλημα της Αγροτικής και στη διάλυση του Ταμιευτηρίου;

Που ξεσπάνε τον ανδρισμό τους σε κανένα μοναχικό μετανάστη, αλλά δεν τολμούν να τα βάλουν με το οργανωμένο έγκλημα του δρόμου, των τραπεζιτών, των “κεφαλιών” που αποφάσισαν τον αφανισμό μας και των διορισμένων εντολοδόχων τους;

Αυτούς που οδηγούν τις αμαξάρες που θα χάριζαν -τάχα μου- στους πολύτεκνους και κρύβονται πίσω από “ασυλίες”;

Που σου πουλάνε άλλη μια φορά ξαναζεσταμένα πολιτικάντικα τερτίπια και ξεπερασμένο φανατισμό;

Τι δουλειά έχεις μ αυτούς ΕΣΥ;

Δεν το βλέπεις;

Προσπαθούν να ερεθίσουν τα πιο ταπεινά και καθυστερημένα ένστικτά μας.

Καπηλεύονται την αγωνία μας. Απευθύνονται στο φόβο μας.

Στήσανε μια παραστρατιωτική οργάνωση και χαιρετάνε -λέει- ρωμαϊκά (!)

Έτσι ... ρωμαϊκά χαιρετούσαν κι εκείνοι που οι παππούδες μας πολέμησαν στην Αλβανία.

Θα ξεβρωμίσουν τον τόπο με ... μπράβους... Οι νέοι ... άσπιλοι και ..... αμόλυντοι ... μεσσίες....

Δεν βαρέθηκες να πιστεύεις σε “σωτήρες”;

Δεν βλέπεις ότι το πρόβλημά μας δεν είναι ο κακομοίρης που ψάχνει να βρει μια θέση στον ήλιο, αλλά κάποιοι άλλοι ... πάλι ... σωτήρες που υπέγραψαν να μην μπορεί να φύγει από τη χώρα μας; Μήπως και οι “μάγκες” συμπατριώτες μας που τον στοιβάζουν σε άθλιες πολυκατοικίες για να μαζεύουν βρώμικα ενοίκια, να έχουν φτηνά εργατικά χέρια και εύκολους αποδιοπομπαίους τράγους;

Δεν βαρέθηκες να ελπίζεις σε ... “απλές” λύσεις;

Δεν βλέπεις ότι το πρόβλημά σου, το πρόβλημά μου, δεν είναι η δημοκρατία, αλλά πώς την βίασαν αυτοί που εγώ κι εσύ ψηφίσαμε;

Δεν βλέπεις ότι αυτή την -έστω κουτσή- Δημοκρατία μόνο ένας τρόπος υπάρχει να την ξαναστήσουμε στο βάθρο που της πρέπει; Με την ενεργό συμμετοχή ΜΑΣ, με τον ΔΙΚΟ ΜΑΣ αγώνα, με την προσπάθεια να τη βαθύνουμε και όχι να την ευτελίσουμε, να την ακρωτηριάσουμε κι άλλο;

Δεν βλέπεις ότι σ αυτόν τον τόπο δεν μπορεί να είναι πατριώτης κάποιος που δεν είναι δημοκράτης;

Η ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ Πατρίδα φίλε μου, γέννησε το Λόγο, τη Φιλοσοφία, τη Δημοκρατία.

Αυτή είναι η δικιά ΜΑΣ Πατρίδα.

Αυτή την Πατρίδα δεν θα τη χαρίσουμε σε φασίστες.

Η Σημαία μας έχει πάνω της γραμμένο το “ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ή θάνατος”

Αυτή τη Σημαία δεν θα την αφήσουμε να την κάνουν κουρελόπανο οι άνθρωποι με τις σβάστικες!

Η Ελευθερία και η Δημοκρατία έχουν πληρωθεί από τους Έλληνες με πολύ αίμα.

Δεν θα είμαστε ΕΜΕΙΣ που θα προδώσουμε αυτό το αίμα....

Ξανασκέψου το... Βρίσκεσαι σε λάθος μεριά....

Έλα να ξαναβρεθούμε! Να ξανακουβεντιάσουμε! Να ξαναδιαφωνήσουμε!

Να ξαναβρούμε αυτά που μας ενώνουν! Να ξαναβρούμε την ανθρωπιά μας!!!!!

Μη με φοβερίζεις με τα μαχαίρια σου, τις φωνές σου και τις μαύρες μπλούζες σου....

Δεν σε φοβάμαι.... Μόνο... λυπάμαι που δεν σε ανα-γνωρίζω πια....

Φιλικά... ο φίλος σου... ο συμμαθητής σου.... ο συγχωριανός σου.... ο Γιώργος....

Άει στο διάολο!!!!!!!!!!!

Έγραψα χθες εδώ όταν διάβασα για τις παραιτήσεις κάποιων οψίμως ... μετανοησάντων Μαγδαληνών: “Κάποιοι θα έπρεπε αυτές τις ώρες να βγάλουν το σκασμό και να πάνε σπίτι τους αφού θα μας ζητούσαν συγγνώμη... Αντιθέτως, συνεχίζουν το θέατρο, συνεχίζουν να παίζουν στις πλάτες μας, συνεχίζουν να έχουν μόνη τους έννοια, αν για άλλη μια φορά θα καταφέρουν να ... πλεύσουν στο γιαλό κι ας μη μοιάζουν με μήλα.... "Τσάμπα μάγκες" ή "Original μαγκίτες", θλιβερά ανθρωπάκια που άλλη χαρά δεν βρήκαν στη ζωή παρά να το παίζουν "κάποιοι"... Όλοι αυτοί που τόσο μίλαγαν χωρίς να λένε τίποτα.... Όλοι αυτοί που αναλαμβάνουν πάλι να μας σώσουν, αυτόκλητοι σωτήρες και παράγοντες... Όλοι αυτοί που τότε δεν μιλούσανε μα τώρα κακαρίζουν... Σας βαρεθήκαμε παιδιά... Άντε στο καλό και καλό να βρείτε... Μπας και βρούμε και μεις το δρόμο μας...”

Όχι φίλοι μου!!! Δεν είναι ποντίκια που πηδάνε απ' το πλοίο... Είναι οι αυριανοί αρουραίοι που θέλουν να αποτελειώσουν ό,τι άφησαν τα τρωκτικά που απόψε έβλεπαν μπάσκετ στο εντευκτήριο της Βουλής... Την ώρα που κρινόταν η τύχη μας.... Την ώρα που οι ψηφοφόροι τους διαδήλωναν έξω από τη Βουλή.... Την ώρα που καιγόταν η Αθήνα....

Βλέπω τους σωτήρες μας στη Βουλή... Κανείς δεν δίνει ελπίδα! Μόνο μας λένε με ύφος καρδιναλίων πόσο χειρότερη είναι η ... άλλη λύση! Σε όλα τα σενάρια, τα ίδια λαμόγια ή οι ίδιοι ανίκανοι κυβερνούν, την ίδια μπουζουκόβια "ξέρεις ποιος είμ εγώ ρε" αντίληψη έχουμε, τις ίδιες πελατειακές σχέσεις, την ίδια “όρεξη” για δουλειά, την ίδια περιθωριοποίηση των πιο υγιών κομματιών της κοινωνίας μας, την ίδια εξαθλίωση για τα πιο αδύναμα στρώματα!!!!! Κανένα αισιόδοξο σενάριο δεν έχουμε!

Ποιο πολιτικό (και όχι μόνο) προσωπικό θα εμπιστευτούμε να διαχειριστεί την (ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ ΚΑΚΗ) κατάσταση που θα προκύψει από αύριο;

Όλοι μοιάζουν να έχουν ήδη ξεχάσει πως κάποιες λογικές, κάποιες πρακτικές, κάποιοι με ονοματεπώνυμο και διεύθυνση κατοικίας είχαν στα χέρια τους τις τύχες μας τόσα χρόνια... Κάποιοι μας έφεραν ως εδώ!!! Κάποιοι που κυβερνούσαν, κάποιοι που ήξεραν και σιωπούσαν, κάποιοι που “εξυπηρετούσαν” συμφέροντα, κάποιοι που έταζαν, κάποιοι που ήθελαν να είναι αρεστοί, κάποιοι που διόριζαν, κάποιοι που εκβίαζαν, αλλά και κάποιοι που ξεσηκωνόταν για να υποστηρίξουν την όποια μαλακία ήθελε να περάσει η κάθε συντεχνία,την ίδια ώρα που φρόντιζαν να εκτονώνουν την όποια δίκαιη δυσαρέσκεια με ανούσιες αγωνιστικές γυμναστικές!

Και εμείς οι υπόλοιποι; ΝΑΙ, ΕΜΕΙΣ ρε, που τους ψηφίσαμε και τους χειροκροτάμε ακόμα!!!!!! Εμείς που είμαστε έτοιμοι να ακολουθήσουμε πάλι αύριο τους γιους τους και τις κόρες τους! Εμείς που τους παρακολουθούμε από μακριά να βγάζουνε δεκάρικους ακόμα και τώρα! Εμείς που πάλι έχουμε μοιραστεί σε Ολυμπιακούς-Παναθηναϊκούς. Εμείς που συνεχίζουμε να τρωγόμαστε μεταξύ μας, ανόητα κοκοράκια που στο ίδιο τσουκάλι θα καταλήξουμε....

Όλοι, πολίτες, πολιτευτάδες και πολιτικάντηδες μοιάζουμε να είμαστε στο γήπεδο....

Κανείς δεν σκέφτεται πως ό,τι κι αν αποφασιστεί απόψε, με φασαρίες ή με πανηγυρισμούς, αύριο θα είναι μέρα εθνικού ΠΕΝΘΟΥΣ!

Μονάχα να έχουν την ουρά τους απ' έξω ενδιαφέρει κάποιους!

Να μπορούν αύριο να εκμεταλευτούν τον πόνο και την εξαθλίωση για να πουν “τά λεγα εγώ”!

“Ο χαμένος τα παίρνει όλα” έλεγε το τραγουδάκι! Αυτό τραγουδάμε αυτή την ώρα που πάμε σε έναν άλλο χορό του Ζαλόγγου, καθόλου ηρωικό όμως, καθ όλα πένθιμο δυστυχώς......

ΚΑΜΙΑ αυτοκριτική!

ΚΑΜΙΑ σύνεση!

ΚΑΜΙΑ πρόταση!

ΚΑΜΙΑ ελπίδα!

Άει στο διάολο πια! Όλοι!!!!!!!!! Όλοι μας!!!!!!!!!!!!!!!!!

Υ.Σ. Πάντα ήμουν αντίθετος στα “τσουβαλιάσματα”....

Αυτή τη φορά, τους τσουβαλιάζω! ΟΛΟΥΣ!

Το ΧΕΝΙΑ στο Δήμο! Και τώρα ... τι;;

Mε δελτίο Τύπου, ο Βουλευτής Σάμου μάς πληροφόρησε ότι (επιτέλους!!) το ΞΕΝΙΑ θα παραχωρηθεί στο Δήμο!

Υποθέτω ότι ήρθε ο καιρός που πρέπει να κουβεντιάσουμε ΣΟΒΑΡΑ οι Σαμιώτες τι θέλουμε να κάνουμε με το κτήριο...

Έχω προσπαθήσει ξανά να ανοίξω αυτή την κουβέντα....

Νομίζω ότι αξίζει να ξανα-διαβαστεί  η τοποθέτηση της ομάδας Βαθύ Sos, αλλά και η προσωπική άποψη του μέλους του Βαθύ Sos (τότε) και αρχιτέκτονα Ν.Α.

Την ώρα που οι περισσότεροι, αγανακτισμένοι πια με την εικόνα του ρημαγμένου Ξενοδοχείου, καταλήγουμε, "ελαφρά τη καρδία", σε "αποφάσεις" για την κατεδάφισή του, πρέπει να ξαναβάλουμε ΟΛΕΣ τις απόψεις στο τραπέζι, έχοντας υπ' όψιν  τις δυνατότητες του Δήμου, την ιστορική, συναισθηματική και αρχιτεκτονική αξία του κτηρίου, αλλά φυσικά και την  κατάστασή του.

Δεν είναι αργά για ένα σοβαρό διάλογο!

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

“Νησιωτικότητα” και “μεταφορικά ισοδύναμα”... Ευρωμπούρδες και κομματοκαραγκιοζλίκια...
Σάμος – Αθήνα 17 ώρες ταξίδι με ένα καράβι 40 χρόνων!
Και οι καρεκλάκηδες του Κολωνακίου θέλουν να μας διδάξουν και πατριωτισμό!
Σε εμάς που ζούμε μια ανάσσα από την Τουρκία και ένα μερόνυχτο μακριά από το Κράτος των Αθηνών!
Ας σκεφτεί ο “υπερπατριώτης” διορισμένος υπουργίσκος, αλλά και οι υπόλοιποι “σωτήρες” του “πατριωτικού σοσιαλισμού” και της “εθνικοφρόνου παρατάξεως”, όλοι αυτοί οι “δημοκράταροι” και πατριδοκάπηλοι, ας σκεφτούν οι εφοπλιστάδες μας που μας κάνουν “εθνικά υπερήφανους” με την “ανά τον κόσμο κυματίζουσα” σημαία μας, ότι ο Πατριωτισμός δεν είναι κούφια λόγια, προεκλογικές φανφάρες, τσιτάτα και κουραφέξαλα! Είναι το έμπρακτο ενδιαφέρον για τη θωράκιση των νησιών μας! Είναι η ειλικρινής προσπάθεια να κρατηθεί ο κόσμος στις ξεχασμένες (από τους πέριξ της πλατείας Συντάγματος) επαρχίες μας! Είναι ο αγώνας για οικονομική ανάπτυξη, για προστασία της κληρονομιάς μας, είναι η αγωνία να μείνουν τα παιδιά μας στον τόπο τους, είναι η φροντίδα που πρέπει να νιώθει ο καρκινοπαθής, η σιγουριά που πρέπει να αισθάνεται ο γονιός, η ελπίδα που πρέπει να νιώθει ο νέος για ένα καλύτερο αύριο.
Η Αθήνα μάς έχει ξεχάσει. Οι καλοζωισμένοι εξουσιαστές των βορείων προαστείων και τα ντόπια ακολουθήματά τους έχουν ξεγράψει τη Σάμο. Είναι καιρός να πούμε το μεγάλο ΦΤΑΝΕΙ! Το μεγάλο άει σιχτίρ! Το μεγάλο ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ! Ας μην ξεγελιούνται! Δεν θα μας χωρίσουν πια ούτε με τα κόματά τους ούτε με ψευτομικροτοπικίστικες διαφορές. Ας διαβάσουν λίγη ιστορία... Οι Σαμιώτες δεν θέλαμε ποτέ φασαρίες... Όταν όμως μας έφταναν στο ... “αμήν”, όταν “μας κάθονταν στο σβέρκο”, όταν μας “πατούσαν στο λαρύγγι”, δεν αρκούμασταν στα διαβήματα και στα παρακάλια.... Και αυτές τις ώρες, έτσι ακριβώς νιώθουμε!!!!!!

Την Κυριακή στις 5 το απόγευμα, οι πολίτες της Σάμου δίνουμε απάντηση σε όσους νομίζουν ότι είμαστε πρόβατα για σφαγή. Σε όσους πιστεύουν ότι είμαστε αναλώσιμοι. Ότι είμαστε “διαχειρίσιμοι”. Σε όσους ονειρεύονται ότι είμαστε “κουκιά”....
Ας είμαστε ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ! Στο λιμάνι του Βαθιού. Για να πούμε ΟΧΙ στα πλοία φέρετρα. Για να αντιδράσουμε στην περιφρόνηση που μας δείχνουν. Για να δείξουμε ότι η ανοχή μας τελείωσε.

Μία ... διαφορετική πρόταση...

Το μέλλον της Παραλιακής.... 17 Ιουνίου

Ας είμαστε όλοι εκεί! Δεν μπορεί να "γυρίζουμε την πλάτη μας στο μέλλον" συνέχεια... Πρόκειται για το ΔΙΚΟ ΜΑΣ μέλλον! Πρόκειται για τη ΔΙΚΗ ΜΑΣ ζωή!!

Το μίσος νίκησε (?)

Το κείμενο του Κώστα Καραπαππά, το ανέβασε ο φίλος Στρατής στο facebook.
Δεν έχω να προσθέσω τίποτα.....

ΟΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΙΣΟΣ…

***Καλώς ορίσατε στην Αθήνα του 2011. Στην πόλη των ελεύθερων πολιορκημένων. Στην πόλη που κτήνη γρυλίζουν και καρφώνουν μαχαίρια, ρόπαλα ή κλομπ (ανάλογα πού ανήκουν) στους ανήμπορους και στους απροστάτευτους. Στους μη έχοντες ελπίδα… Μα, με τι έχουμε να κάνουμε εδώ; Πώς έγινε έτσι αυτή η πόλη; Πώς έγιναν οι δρόμοι στο κέντρο της πόλης, σκηνικό ενός ακήρυχτου πολέμου που μαίνεται δίπλα μας;

***Οι ταξιδιώτες το ξέρουν. Κάθε σύγχρονη πόλη της Δύσης έχει τα γκέτο της. Ο λόγος; Απλός. Η ίδια η… Δύση έχει καταστρέψει ένα μεγάλο μέρος του χάρτη και έχει φτιάξει στρατιές ολόκληρες από πρόσφυγες. Αλλοι, με μάτια βουρκωμένα, περπατάνε μίλια ξυπόλητοι για να βρουν μια ελπίδα. Μια ελπίδα που σπανίως βρίσκουν. Και άλλοι, ψυχές σκοτεινές, με ένστικτα άγριου ζώου, περιμένουν το επόμενο θύμα με ένα μαχαίρι στα χέρια…

***Το ζήτημα είναι πολυεπίπεδο και σίγουρα δεν μπορεί κανείς να είναι απόλυτος. Ποιος είναι ο θύτης; Ποιος είναι το θύμα; Ποιος πονάει πιο πολύ; Θα έρθει ο… καιρός να μας το πει; Ξέρετε, στο σημείο που έχουμε φτάσει, η… φιλοσοφική προσέγγιση δεν λέει κάτι. Οι θεωρίες είναι καλές για όσους είναι στα «παράθυρα» των τηλεοράσεων και για όσους συζητούν τα ζητήματα αυτά στο σπιτάκι τους στα «βου-που» και τα σχολιάζουν με πούρο βλέποντας Λαζόπουλο…

***Όταν δεν σε πιάνει η μπόχα, όταν δεν κινδυνεύεις να μαχαιρωθείς σε κάθε σου βήμα, τότε μπορείς να το πιάσεις φιλοσοφικά το ζήτημα και ιδεολογικά! Οταν όμως είσαι εδώ, στο κέντρο, όπως τυχαίνει να είμαστε κάποιοι από εμάς και βλέπεις τον χαμό, παίρνεις αποστάσεις και λες… Πώς έγινε έτσι αυτή η χώρα…

***Πώς έγινε έτσι η Πατησίων… στην Γ’ Σεπτεμβρίου χθες το μεσημέρι βίωσα το απόλυτο παράλογο. Στον έναν δρόμο, αναρχικοί και αστυνομικοί πολεμούσαν, λίγο πιο κάτω χρυσαυγίτες κυνηγούσαν μετανάστες. Πιο πέρα, μια αγριεμένη παρέα από Ασιάτες κοίταζε στραβά κάποιον περαστικό που τους έλεγε «Ελάτε, ρε, σκοτώστε με για δέκα ευρώ»…

***Πώς γίναμε έτσι… Θυμάμαι, παιδάκι, μου άρεσε να μένω στον παππού και τη γιαγιά στην Πλατεία Αττικής. Κάθε μέρα πήγαινα βόλτα στα τρένα, στον Κολωνό. Μου άρεσε τόσο να βλέπω τα τρένα, που στεκόμουν ώρα, μέχρι να περάσει ένα πορτοκαλί βαγόνι-μηχανή. Κάποια στιγμή, ο μηχανοδηγός έφτασε να αναγνωρίζει τη φιγούρα ενός παππού και ενός εξάχρονου και χτυπούσε την κόρνα. Η χαρά μου ήταν απερίγραπτη. Είχα φτάσει να λέω «ο φίλος μου» όταν πέρναγε αυτό το τρένο. Πηγαίναμε στον λόφο Σκουζέ (ούτε που ξέρω αν υπάρχει πια) και έπαιζα μέχρι το βράδυ… Γυρίζαμε με την Αθήνα να είναι μες στο σκοτάδι. Χθες για πρώτη φορά απάντησα «ΟΧΙ» στην ερώτηση: Αυτή τη βόλτα εγώ μπορώ να την κάνω με τον εξάχρονο γιο μου; Οχι… Αυτή ήταν η απάντηση… Οχι…

*** Το μίσος δυστυχώς νίκησε. Και δεν έχει γυρισμό η κατάσταση. Θα κλαίμε καθημερινά. Ετσι έχει γίνει σε όλη την Ευρώπη. Ρωτήστε τους Γάλλους που είδαν τα προάστια να γίνονται «κάρβουνο» και τον Λεπέν να μπαίνει με 15% στη Βουλή!

***Ποιος έχει δίκιο; Ποιος έχει άδικο… Ποιος να απαντήσει; Και τι σημασία έχει…

***Η γιαγιά που ζει όλη της τη ζωή στην Πλατεία Βικτωρίας και δεν μπορεί να πάει μια βόλτα το βράδυ ξέρετε τι νιώθει; Οτι ο ακροδεξιός με το καδρόνι (που δεν φωνάζει απλώς, αλλά μπορεί να δείρει κιόλας) είναι ο… ΜΟΝΟΣ που μπορεί να την προστατέψει για να μη χάσει την πλατεία στην οποία είδε να παίζεται το έργο όλης της ζωής της! Αυτή είναι η αλήθεια. Γιατί κράτος δεν υπάρχει… Και η γιαγιά νιώθει μίσος… ΜΙΣΟΣ…

***Ο διαδηλωτής που πέφτει στα άρβυλα των ΜΑΤ και ξυπνά (ή δεν ξυπνά) στην εντατική ενός νοσοκομείου ξέρετε τι νιώθει; Μίσος. Θέλει να εκδικηθεί. Θέλει την επόμενη φορά να ρίξει μολότοφ φονική… Και νιώθει ΜΙΣΟΣ…

***Ο ακροδεξιός διαδηλωτής που νιώθει ότι αμύνεται για την Ελλάδα και το πιστεύει, πίσω από κάθε σκουρόχρωμο άνθρωπο βλέπει έναν εχθρό. Και δεν γνωρίζει, δεν ξεχωρίζει τον αθώο από τον φονιά. Τον καλό από τον κακό. Δεν βλέπει, γιατί κυριαρχεί το μίσος… το ΜΙΣΟΣ…

***Ο ΜΑΤατζής, που βλέπει από τη μια πλευρά πέτρες να πέφτουν πάνω του, από την άλλη τις μολότοφ να καίνε τον διπλανό του και μετά σκέφτεται ότι όλα αυτά τα κάνει για έναν μισθό που αύριο θα τον αναγκάσει να δουλέψει νύχτα για να συμπληρώσει το εισόδημα, αγριεύει στους δρόμους, νιώθει απόλυτο ΜΙΣΟΣ για τους απέναντι…

***Ο νέος άνθρωπος που βγαίνει από το σπίτι του για να γιορτάσει τη γέννηση του παιδιού του και τελικά γίνεται σταυρός σε κάποιο μνήμα και μνημόσυνο αντί γενεθλίων δεν είναι απλώς ένας δολοφονημένος άντρας. Είναι η απόδειξη ότι αυτή η πόλη άλλαξε για πάντα. Και είναι η αφορμή για μια κατάσταση για την οποία δεν είμαστε έτοιμοι και δεν ξέρω αν μπορούμε να αντέξουμε. Συσσωρεύτηκε πολύ μίσος και το μίσος είναι σαν το νερό. Πάντα βρίσκει τον τρόπο να περνάει και να βρίσκει διόδους… Πάντα. Και όταν ξεσπάει το μίσος, η λογική δεν μπορεί να σε σώσει…

***Οι ανίκανοι που άφησαν αυτή τη χώρα να γίνει έτσι δεν μπορούν δυστυχώς να κάνουν κάτι. Και να που φτάσαμε στην αυτοδικία. Και μετά ποιος ξέρει σε τι… Η Αθήνα προκαλεί ντροπή στον Παρθενώνα της και αυτά που συμβαίνουν στα στενά είναι πρωτόγνωρα μεν αναμενόμενα δε. Είμαστε ελεύθεροι πολιορκημένοι. Και στο βάθος του μυαλού μας πρέπει να προσπαθήσουμε να μείνουμε άνθρωποι. Και υπό αυτές τις συνθήκες, είναι δύσκολο….

(Το κείμενο δημοσιεύθηκε στον «ΓΑΥΡΟ» στις 13/05/2011 από Κώστα Καραπαππά)

Ανακύκλωση χαρτιού και ....αστικοί γάιδαροι....

Επιτέλους!

Μετά από τόοοοοοσα χρόνια, ο Δήμος ανταποκρίθηκε στο αίτημα να τοποθετηθούν κάδοι ανακύκλωσης για το χαρτί....

Ξεπαράστηκαν φαίνεται τα προβλήματα!

Πρέπει πότε-πότε να λέμε κανένα μπράβο και να ξεχνάμε -έστω για λίγο- τη γκρίνια (στην οποία .... διαπρέπω όπως όλοι ξέρουν....)

Όμως.... Όσο κι αν θες να αγιάσεις.... Δεν σ' αφήνουν τελικά....

Γιατί καλέ μου άνθρωπε να μη βοηθήσουμε όλοι;

Τόοοοοοσο δύσκολο είναι να ρίξεις τα χαρτονάκια σου στον ειδικό κάδο;;;;;

Και μη μου πει κανείς ότι είναι λίγοι οι κάδοι.....

Μη μου πει ότι δυσκολευόταν να τους βρει.....

Μη μου πει ότι δεν μπορούσε να χάνει την ώρα του ή ότι ήταν μακριά......

ΓΑΜΩΤΟ δηλαδή!!!!!!

Πυθαγόρειος Ακαδημία: Άνοιξη 2011

"Πτυχές του εσωτερικού αγώνα στην Επανάσταση"

Πλατείες, βιγλάτορες και Δήμος

Από το καλό blogάκι της Βίγλας αντιγράφω και προσυπογράφω:

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
Στον Δήμαρχο Σάμου και στο Δημοτικό Συμβούλιο

Κύριε Δήμαρχε,
Κύριοι Δημοτικοί Σύμβουλοι
Όπως γνωρίζετε, τον τελευταίο καιρό, και ειδικά στο πρώτο τρίμηνο της θητείας σας, είχαμε μια έξαρση του φαινομένου της καταπάτησης δημοσίων χώρων στην Πλατεία Πυθαγόρα, μοναδική πλατεία της πόλης και κέντρο αναφοράς για τους κατοίκους της. Αν στις αυθαίρετες και παράνομες καταλήψεις προσθέσουμε και την παρουσία των φορτηγών αυτοκινήτων σε αυτήν, θα δούμε ότι ουσιαστικά η Πλατεία Πυθαγόρα έπαψε να λειτουργεί ως κοινόχρηστος χώρος και τα δικαιώματα των πολιτών συρρικνώθηκαν, αν δεν εξαφανίστηκαν.
Δεν θα ανατρέξουμε στο Σύνταγμα, ούτε θα επικαλεστούμε τους νόμους που διέπουν μια ευνομούμενη πολιτεία.. αυτά είναι γνωστά σε σας. Εκείνο που μας κάνει εντύπωση είναι, ότι αυτή η ασυδοσία με τις αυθαίρετες και παράνομες καταλήψεις στην μοναδική πλατεία της πόλης, δεν θα μπορούσε να είχε πραγματοποιηθεί, αν δεν είχε τη δική σας ανοχή, που εκφράζεται με την απουσία, την αδιαφορία και σιωπή σας.
Ποιος απαγορεύει στη Δημοτική Αστυνομία να εμφανιστεί στην Πλατεία Πυθαγόρα ; Είναι ένα αναπάντητο ερώτημα.
Ο επικεφαλής Αντιδήμαρχος της Δημοτικής Αστυνομίας, όσες φορές ρωτήθηκε, κάνει πως δεν καταλαβαίνει τίποτα… Γιατί ; Φυσικά και έχει τους λόγους του, και το χειρότερο, έχει την στήριξη της Δημοτικής Αρχής. Έτσι, ο δημόσιος χαρακτήρας της Πλατείας Πυθαγόρα τίθεται υπό αμφισβήτηση.
Η ιδιωτικοποίηση της Πλατείας με τις αυθαίρετες καταλήψεις, που κάθε μέρα επεκτείνονται, είναι ένα γεγονός. Ο Δήμος Σάμου απουσιάζει. Ο Δήμαρχος και οι Δημοτικοί Σύμβουλοι περνάνε από την Πλατεία ινκόγκνιτο.. Ίσως από ντροπή, ίσως από ενοχή…
Κανένας εκκολαπτόμενος καπιταλιστής δεν θα τολμούσε να προκαλεί, να χλευάζει και να παρανομεί με αυθαίρετες κατασκευές και καταλήψεις πάνω στην ιστορική Πλατεία, αν γνώριζε ότι εδώ υπάρχει ένας νεοεκλεγείς Δήμαρχος και ένα πολυκομματικό Δημοτικό Συμβούλιο, ικανό και έτοιμο να επέμβει σε κάθε παράνομη ενέργεια που συρρικνώνει τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα των πολιτών, του Λαού και των εργαζομένων.
Οι πλατείες και τα πεζοδρόμια ανήκουν στο Λαό και εκφράζουν τον πολιτισμό μιας πόλης.
Κύριε Δήμαρχε, κύριοι Δημοτικοί Σύμβουλοι,
ο καιρός των λόγων πέρασε, ήρθε ο καιρός των έργων. Έχετε τεράστιες ευθύνες. Έχετε αναλάβει την υποχρέωση να βγάλετε τον τόπο από τη μιζέρια, τον υποβιβασμό και την αθλιότητα.
Κανείς δεν μπορεί να παίζει με τους θεσμούς.
Η αποκατάσταση της Δημοκρατικής νομιμότητας στην Πλατεία Πυθαγόρα πρέπει να γίνει τώρα, άμεσα, χωρίς καμιά καθυστέρηση.
Κάθε μέρα που οι παράνομοι καταπατητές θα αλωνίζουν την Πλατεία του Λαού, θα χρεώνεται σε βάρος της δικής σας πολιτικής αξιοπιστίας….

Απελπισία.....

Επιτέλους κατάλαβα τι συμβαίνει! Σ' αυτό το νησί, οι μισοί είμαστε “μεγαλοεργολάβοι” και “συμφέροντα” και οι άλλοι μισοί είμαστε “γιαλαντζί οικολόγοι”!

Είναι εκπληκτικό το πόσο εύκολα χάνουμε την ψυχραιμία μας, όταν βέβαια ... δεν κοιμόμαστε τον ύπνο του δικαίου (sic)

Στο μεταξύ “κάποιοι” ....χορεύουν και παίζουν με τις τύχες και τις ζωές μας, ερήμην μας και με τις ευλογίες μας μαζί....

Ξαφνικά θυμήθηκα τον τίτλο αυτού εδώ του μπλογκ.... “Ώρα να φεύγουμε...”

Βέβαια... θα μου πει κάποιος, μόνο στη Σάμο είμαστε έτσι; Οι ίδιοι που ψηφίζουμε “ανυποψίαστοι” και “μοιραίοι”κάθε τέσσερα χρονάκια “σήκω Αντρέα - κάτσε Κώστα”, οι ίδιοι τα “παίρνουμε κρανίο” και μοστράρουμε τις μούτζες στα προφίλ μας στο facebook και ουρλιάζουμε να “καεί το μπουρδέλο η Βουλή”...

Ή που θα είμαστε “Αμερικανάκια”... ή που θα γινόμαστε “Ταλιμπάν”...

Τελικά... “Ραγιάδες γεννηθήκαμε” και .... ο τράχηλος αντέχει.... (και άστους να λένε...)

Υ.Σ. Μακάρι να βγω ψεύτης, αλλά θα το πω:

Από το “Μερτζίκι” στο τέλος, θα μείνουν το νταμάρι, η μιζέρια μας και οι απειλές για λιθοβολισμούς(!) Από την κουβέντα για το νέο χωροταξικό θα βγουν κερδισμένοι αυτοί που έφτιαξαν και το ... προηγούμενο... Θα βρούμε κι άλλα “Βυθίσματα” για να χτίσουμε νέα ... “παλάτια” και ο ... Κινέζος θα φτιάξει στη νέα παραλιακή της πρωτεύουσας ομοιόμορφες (!!!) πέργκολες...... (Στην παραλιακή -μια που τό 'φερε ο λόγος- που κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να μας ενημερώσει πώς στο διάολο θα μοιάζει, λες και η αρχιτεκτονική μελέτη είναι .... απόρρητο εθνικής ασφαλείας)

Καλή Ανάσταση πατριώτες...

Αλήθεια... σε μαύρα χρόνια ζω...

Αλλοίμονο...

Εμείς που θέλαμε να ετοιμάσουμε

το δρόμο στη φιλία...

δεν καταφέραμε

νά μαστε φίλοι ανάμεσά μας...

Το Ηραίον, οι εθελοντές και οι ... αγγαρείες....

"Ένα χρόνο πριν, κάποιοι πολίτες βλέποντας το Ηραίον πνιγμένο στα αγριόχορτα, θυμώσαμε... Θυμώσαμε για την ανικανότητα του Υπουργείου Πολιτισμού, αλλά και την αδιαφορία του Δήμου Πυθαγορείου και της Νομαρχίας.
Θυμώσαμε γιατί η Ιστορία, ο Πολιτισμός, η ζωή και το μέλλον μας έμοιαζαν να έχουν αφεθεί σε χέρια ανάξια.
Αυθόρμητα, χωρίς φανφάρες, “σπόνσορες”, “προστάτες”, ταμπέλες”, και κομματικές “ομπρέλες”, αποφασίσαμε να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας και να καθαρίσουμε ΕΜΕΙΣ τον ιερό χώρο.
Αντιμετωπίσαμε καχυποψία, γκρίνιες, παράπονα και επιθέσεις από “άρχοντες” που θεώρησαν ότι τους .... “εκθέταμε”, αλλά και από (τάχα μου) “αντισυστηματικούς” υπερεπαναστάτες που μας χαρακτήρισαν ...κορόιδα και παραδουλεύτρες του συστήματος....
Αντιμετωπίσαμε ακόμα ... “επιθέσεις φιλίας” από κάποιους άλλους που έσπευσαν να φωτογραφηθούν για να ... αφήσουν τις τσουγκράνες μόλις οι κάμερες απομακρύνονταν και εισπράξαμε τα “μπράβο” και τα ... συχαρίκια άλλων που ωστόσο προτίμησαν τα ταβερνάκια και τις .... φραππεδιές στο Ηραίον εκείνη τη μέρα, αντί να περάσουν έστω για μια καλήμέρα από τον αρχαιολογικό χώρο...
Όλα αυτά μπορεί να μας στεναχώρεσαν... Κάποιοι ακόμα, απογοητεύτηκαν και δήλωσαν ότι ήταν η τελευταία φορά που θα έκαναν κάτι τέτοιο...
Όλοι όμως νιώθαμε ότι εμείς είχαμε κάνει το χρέος μας, ήμασταν εντάξει με τη συνείδησή μας και νιώθαμε χαρά για την μικρή μας προσφορά...
Έτσι, μετά από όλα αυτά, όταν η κυρία Γιαννούλη εκ μέρους του ΥΠ.ΠΟ. μάς έστειλε ... ευχαριστήριο επιστολή, κάποιοι της την επιστρέψαμε ως απαράδεκτη γράφοντας: “Η όντως αυθόρμητη ενέργειά μας καταδεικνύει όχι τόσο την ευαισθησία των ακριτών Σαμίων (την οποία πιστεύουμε ότι έπρεπε να θεωρείτε δεδομένη...) αλλά κυρίως την διαφαινόμενη αναλγησία και αδιαφορία της υπηρεσίας σας για την πολιτιστική κληρονομιά μας.....”
Πέρασε ένας χρόνος και η κατάσταση στο Ηραίον είναι πάλι η ίδια....
Κανείς λοιπόν δεν φιλοτιμήθηκε; Τίποτα δεν άλλαξε;
Σε άρθρο στον τοπικό τύπο, διαβάσαμε έκκληση στους ... εθελοντές να καθαρίσουν το χώρο! Και ω του θαύματος, ανταποκρίθηκε η Δημοτική Κοινότητα Πυθαγορείου!!
Με τίτλο “ΑΓΓΑΡΕΙΑ” (!!!) καλεί εθελοντές να ... “χαρούν όλοι μαζί μια ηλιόλουστη μέρα” (!)
Θα διαθέσει μάλιστα, εκτός από δύο χορτοκοπτικά και ... “κάτι για τον κόπο μας” (!!!)
Ένιωσα για άλλη μια φορά προσβεβλημένος και θυμωμένος...
“Αγγαρεία” σύμφωνα με το Λεξικό μου, είναι η ... καταναγκαστική εργασία χωρίς καμία ευχαρίστηση ή ενδιαφέρον... Χρησιμοποιεί μάλιστα για παραδείγματα από την ... Κατοχή όταν οι Γερμανοί μάζευαν ανθρώπους από το δρόμο για να τους στείλουν να δουλέψουν κάπου, αλλά και από τον ευρωπαϊκό Μεσαίωνα για την πρόσθετη εργασία που προσέφεραν οι .... δουλοπάροικοι στον οίκο του φεουδάρχη (!!!)
Οι εθελοντές όμως κύριοι ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝ ΑΓΓΑΡΕΙΕΣ! Ούτε και ζητούν τίποτα για ... “τον κόπο” τους!!!
Μας κάνει εντύπωση το κάλεσμά σας! Ίσως ακουστεί ... μικροπρεπές, αλλά μας έκανε να αναρωτηθούμε ποιοι συνέταξαν το κείμενο αυτό και ποιοι το ψήφισαν... Τι είχαν στο μυαλό τους... Και αν άραγε κάποιος από αυτούς πέρασε μια βόλτα πέρσι να χαρεί την ... “ηλιόλουστη μέρα” μαζί μας...
Αναρωτιέμαι ακόμα αν ζητήθηκε από το ΥΠ.ΠΟ. να καθαρίσει ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ (ως οφείλει) τον χώρο και ποια ήταν η απάντησή του...
Δυστυχώς φέτος κάποιοι από εμάς δεν θα συμμετάσχουμε στον καθαρισμό του αρχαιολογικού χώρου.
Όχι γιατί έχουμε κάτι πιο ... σοβαρό και σπουδαίο να κάνουμε...
Όχι γιατί θα προτιμήσουμε να πάμε για καφέ...
Ούτε γιατί φοβηθήκαμε ή στεναχωρεθήκαμε από τις επιθέσεις που δεχτήκαμε πέρσι...
Δεν θα συμμετάσχουμε γιατί δεν δεχόμαστε από ΚΑΝΕΝΑ να εκμεταλλεύεται την ευαισθησία μας και τη διάθεση για προσφορά.
Δεν δεχόμαστε το ...“αρμόδιο” Υπουργείο και ο ... “αναρμόδιος” Δήμος να καλύπτουν την αφασία και την αδυναμία τους αναθέτοντας ... τσάμπα εργολαβίες...
Γιατί είμαστε ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ και ΑΓΓΑΡΕΙΕΣ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ!
Πολύ περισσότερο “υπό τας διαταγάς” των “αρχόντων” μας που έχουν εκλεγεί για να δουλέψουν για το κοινό καλό και όχι να ....επιστατούν τα “κορόιδα” και να πουλάνε ... “μόστρα” και χαμόγελα...
Φέτος ας πάνε κάποιοι άλλοι στο Ηραίον...
Εμείς οι υπόλοιποι θα βρεθούμε αλλού, θα συνεχίσουμε τις δράσεις μας έξω από κόμματα, πέρα από “χρώματα”,μακριά από τα φλας και χωρίς προσωπικές μικροσκοπιμότητες.
Γιατί τελικά, μπορεί να είμαστε ανόητοι, αφελείς και ρομαντικοί, αλλά τουλάχιστον αγαπάμε τον τόπο μας και παλεύουμε γι' αυτόν και για ένα πιο όμορφο αύριο, χωρίς να περιμένουμε δώρα, ευχαριστήρια και ανταλλάγματα. "

Ένας ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΑΝΩΝΥΜΟΣ εθελοντής.

Δευτέρα 21 Μαρτίου

Κυριακή १३ Μαρτίου: Πάνω Αρβανίτες

Με ενημέρωσε η Ελένη των Ενεργών। Ραντεβού στο χωριό λοιπόν!

Ιαματικές πηγές... Ιστορία μου... Αμαρτία μου...

"Πριν από κάμποσα χρόνια, πολλοί Καρλοβασίτες μεταβαίνοντες για μπάνιο στο Ποτάμι διαπίστωναν ότι σε μερικά σημεία, κοντά στην παραλία, η θάλασσα ήταν χλιαρή. Αυτό ήταν αφορμή να συσταθεί το 1954 μια επιτροπή με πρόεδρο τον Ε. Χατζηγεωργίου, η οποία μετεκάλεσε τον εκ Κουμαραδαίων γεωλόγο και υδρολόγο Ελισαίο Καραγεωργίου να εξακριβώσει αν υπάρχει θερμοπηγή και που. Ο ειδικός διαπίστωσε ότι υπάρχει υποθαλάσσια πηγή στο τάδε σημείο. Η Επιτροπή αμέσως προέβη σε ερανική συγκέντρωση χρημάτων και με χρηματική κρατική συμπαράσταση διάνοιξε σήραγγα 156 μέτρων. Στο τέρμα της σήραγγας βρέθηκαν δυό πηγές: Μια μεγάλη και μια μικρή, μέσης θερμοκρασίας 34 έως 36 βαθμών, σε άλλη δε μεταγενέστερη εξέταση βρέθηκαν 29-30 βαθμοί και πήραν το χαρακτηρισμό θερμομεταλλικές ισχυρά ραδιενεργές 265 μονάδων moche ή 964 ΕΜΑΝ υποχλωροδιούχες και ιωδιούχες. Όμως οι αποκαλυφθείσες πηγές φαίνεται ότι δεν ήταν οι κύριες πηγές, αλλά δυτερεύουσες, δεν συνεχίστηκε όμως η διάνοιξη της σήραγγος από έλλειψη χρημάτων. Κατόπιν των διαπιστώσεων αυτών, ο ιδιοκτήτης των πηγών ΕΟΤ αποφάσισε να τις αξιοποιήσει και να τις εκμεταλλευθεί, αλλά δεν έθεσε σε εφαρμογή τις αποφάσεις του εκτός μιας χωροταξικής μελέτης βάσει της οποίας καταρτίστηκε κτηματολογικός πίνακας απαλλοτριώσεως 500 στρεμμάτων γης. Η έκταση αυτή σε τελευταία σχεδιαστική μορφή αξιοποιήσεως του πέριξ των πηγών χώρου περιορίστηκε σε 110 στρέμματα ανήκοντα στο Δημόσιο κι έτσι το θέμα αυτό τακτοποιήθηκε αζημιώτως για τον ΕΟΤ. Αλλά τελικά, ο ΕΟΤ αναθεώρησε την απόφασή του για την εκμετάλλευση των Ιαματικών Πηγών από τον ίδιο και τις παραχώρησε στο Δήμο Καρλοβάσου, ο οποίος πρόθυμα έσπευσε διά του εκπροσώπου του Προέδρου της Αδελφότητας Σαμίων Αθηνών Δ. Κομνηνού να υπογράψει το σχετικό συμφωνητικό εκχωρήσεως. Έπειτα, χωρίς χρονοτριβή προκήρυξε πλειοδοτική δημoπρασία ενοικιάσεως για 30 χρόνια των ιαματικών πηγών υπό τον όρο εκτελέσεως ωρισμένων έργων. Η δημοπρασία έγινε στις 3 Απριλίου του 1975 και τελευταίος πλειοδότης αναδείχθηκε ο γνωστός επιχειρηματίας Μ. Χιώτης που στόλισε το Καρλόβασι και με το πολύφημο τουριστικό ξενοδοχείο «Μερόπη».
Τώρα το νερό μπήκε στ αυλάκι. Ο δρόμος άνοιξε, αλλά οι δυσκολίες δεν λείπουν… "

Το Ιστορικό των Ιαματικών Πηγών ("Το χρονικό της Σάμου" τ. Β', Κώστας Καμπούρης, 1977)

To 1975 λοιπόν, το νερό .... μπήκε στο αυλάκι.... (???)

Το 1981, σε Μελέτη που έγινε για τις θερμομεταλλικές πηγές της Σάμου για λογαριασμό του τότε Υπουργείου Συντονισμού (1981), η οποία υπάρχει στις υπηρεσίες του Δήμου Καρλοβάσου, αναφέρεται στον Επίλογο συμπερασματικά, ότι «Θεωρούμε ότι είναι μεγάλη απώλεια για την εθνική μας οικονομία να αφήνουμε ανεκμετάλλευτο αυτό το φυσικό πλούτο». Στους συντάκτες της Μελέτης περιλαμβάνονται εκτός των άλλων και λαμπροί επιστήμονες του εξωτερικού (JAN UHLIARIK, JKL. OCHENKUN κ.ά) , ειδικευμένοι σε θέματα αξιοποίησης θερμομεταλλικών πηγών και με εμπειρίες από τις χώρες τους

Το 2004 “το Δ.Σ. της Ελληνικά Τουριστικά Ακίνητα (Ε.Τ.Α.) Α.Ε. με αποφάσεις του, εξαίρεσε των περιουσιακών της στοιχείων την ΙΑΜΑΤΙΚΗ ΠΗΓΗ ΠΟΤΑΜΙΟΥ ΣΑΜΟΥ, τουριστικής σημασίας, και την παραχώρησε κατά διοίκηση και διαχείριση στον Δήμο Καρλοβάσου για αόριστο χρονικό διάστημα. Για να ισχύσει αυτή η παραχώρηση, θα έπρεπε ο Δήμος Καρλοβάσου, με απόφαση του Δ.Σ. του, να προβεί σε αποδοχή της παραχώρησης.
Στην ίδια απόφαση των Ε.Τ.Α Α.Ε. αναφέρεται ότι οι σκοποί της παραχώρησης θα είναι κοινωφελείς, ενώ ο Δήμος θα έπρεπε να προχωρήσει σε σχετικές μελέτες με σκοπό την εξασφάλιση πιστώσεων από εθνικούς και κοινοτικούς πόρους.
Ο Δήμος Καρλοβάσου δεν προχώρησε στην αποδοχή της προσφοράς (!!!!)

Το 2010, με έγγραφο του Συνδέσμου Δήμων και Κοινοτήτων Ιαματικών Πηγών Ελλάδας, διαβιβάστηκε στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Σάμου η «Έκθεση για τη βιώσιμη – αειφόρο ανάπτυξη του ιαματικού τουρισμού - θερμαλισμού στην περιοχή Ποταμίου Καρλοβασίου Σάμου», που φέρει τα ονόματα του Ζ. Αγγελίδη, Δρ. Υδρογεωλογίας ΑΠΘ, του Μ. Μιχαλιάδη, Γεωλόγου της Ν.Α. Σάμου και του Γ. Κοντορούδα, Γεωλόγου του Δήμου Καρλοβάσου, της οποίας τα συμπεράσματα (συνοπτικά) είναι ότι η αναγνωρισμένη ως τουριστικής σημασίας Ιαματική πηγή Ποταμίου Σάμου διαθέτει Ιαματικό φυσικό πόρο και η περιοχή διαθέτει ένα σπουδαίο θερμό υδάτινο σύστημα, ικανό να υποστηρίξει τη βιώσιμη τοπική θερμαλιστική ανάπτυξη.

Πριν λίγες μέρες, ανακοινώθηκε από τον Υπ. Κο Γερουλάνο ότι οι Ιαματικές Πηγές Καρλοβάσου θα παραχωρηθούν στο Δήμο ΑΝ η τοπική Κοινωνία θεωρεί ότι τα περιουσιακά αυτά στοιχεία μπορούν να εμπλουτίσουν το τουριστικό προιόν (ΣΑ.Τ.)

Δεν θέλω να είμαι απαισιόδοξος, αρνητικός και καχύποπτος....
Υποθέτω ότι ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ “κάποιος” θα ενδιαφερθεί σ αυτό τον έρμο τόπο για μια διαφορετική ανάπτυξη πέρα από εκείνη του τρίπτυχου sun-sea-sex....
Θεωρώ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ ότι δεν θα αφήσουμε να περάσουν άλλα τριάντα χρόνια...
Θέλω να ελπίζω ότι αυτή τη φορά όχι μόνο θα διεκδικήσουμε με σθένος την παραχώρηση των πηγών στο Δήμο, αλλά και θα προχωρήσουμε με ΣΟΒΑΡΗ ΜΕΛΕΤΗ και ΔΗΜΟΣΙΟ ΔΙΑΛΟΓΟ στην αξιοποίησή τους....
Οι άρχοντες του τόπου μας είναι καιρός να παραμερίσουν κάποια “μικροσυμφέροντα” “κάποιων” λίγων και να προτάξουν το συμφέρον του τόπου.
Ας ελπίσουμε ότι σε .... είκοσι χρόνια δεν θα χρειαστεί να ξανασυζητάμε αν θα μας ..... ξανα-παραχωρήσουν τις Ιαματικές.......

Ευχαριστώ το Μιχάλη Μιχαλιάδη για την άδειά του να χρησιμοποιήσω όχι μόνο στοιχεία, αλλά ολόκληρα τμήματα από άρθρο του για το θέμα και τη φίλη Ελπίδα για τη φωτογραφία.

Λίγο πράσινο και πολλά χαμόγελα στα Ρόγγια

Ήταν μια όμορφη μέρα! Μέρα ελπίδας!

Όχι μόνο γιατί φυτεύτηκαν τα δεντράκια...

Όχι μόνο γιατί τα παιδιά γέμισαν με τα γέλια τους την πλαγιά...

Αλλά και γιατί νιώσαμε όλοι πόσα μπορούμε να καταφέρουμε όταν είμαστε μαζί...

Όταν ξαναβρούμε τη χαμένη συντροφικότητα και συλλογικότητα...

Τα παιδιά, οι μεγάλοι, η Υποτείνουσα, οι εθελοντές Πυροσβέστες του Πυθαγορείου, η Πυρασφάλεια των Μυτιληνιών, οι Ενεργοί Πολίτες, όλοι μαζί, μια παρέα, ένωσαν τις δυνάμεις τους για λίγο πράσινο, για το νησάκι μας, για τη ζωή, για την ομορφιά...

Δεν υπήρχαν επίσημοι και μεγάλοι λόγοι, παράτες και γραβάτες...

Υπήρχε όμως πολύ χαμόγελο και πολλή όρεξη...

Οι φωτογραφίες είναι από το Νίκο και το Γιάννη. Τους ευχαριστώ!

Ας με συγχωρέσει ο Νίκος.... Ξέρω ότι θα θυμώσει λίγο...

Νομίζω όμως ότι κάποια πράγματα πρέπει να λέγονται...

Άλλωστε... ένα προσωπικό μπλογκάκι είναι αυτό εδώ και τίποτα άλλο...

Ήταν η ψυχή της όλης προσπάθειας

Να είναι πάντα έτσι χαμογελαστός και δυναμικός!

Βραδιές Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

100 χρόνια συμπληρώνονται το 2011 από το θάνατο ενός μεγάλου πεζογράφου της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Διαβάστηκε και διαβάζεται µε πολλούς διαφορετικούς τρόπους και ίσως αυτό είναι που εξασφαλίζει την επιβίωσή του µέχρι σήµερα.

Πριν από µισό αιώνα διαβαζόταν περισσότερο «ιδεολογικά», ως θεµατοφύλακας των εθνικών και πνευµατικών αξιών του τόπου.Ήταν ο σκιαθίτης «κοσµοκαλόγερος», ήταν ένας «άγιος». Σήµερα ενδιαφέρει µάλλον το εκκοσµικευµένο προφίλ του, είναι ο «ποιητής», ο «ερωτικός», ο «κοινωνικός» και διαβάζεται κυρίως για τις λογοτεχνικές αρετές του έργου του, ενώ οι χαρακτήρες του συγκινούν και πλήθος κινηµατογραφιστών.

Η Σχολική Βιβλιοθήκη του Πυθαγορείου Γενικού Λυκείου Σάμου τιμώντας τη μνήμη του διοργανώνει βραδιές ανάγνωσης σχολιασμού και ερμηνείας έργων του « ποιητή με τον πεζό λόγο » Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη στις 16 και 23 Φεβρουαρίου 2011, ώρα 19:00, στο χώρο της Βιβλιοθήκης. Ελάτε να διαβάσουμε κείμενα του Παπαδιαμάντη και κείμενα για τον Παπαδιαμάντη, να σχολιάσουμε και να συζητήσουμε.

Παράλληλα με την υποστήριξη του ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ παρουσιάζεται η κινητή έκθεση του Κέντρου από την Τρίτη 15 έως την Παρασκευή 25 Φεβρουαρίου στο χώρο του σχολείου, ώρες επίσκεψης 9:ΟΟ-1:30 το πρωί Δευτέρα έως Παρασκευή και τις Τετάρτες 16 και 23 Φεβρουαρίου από 19:00 έως 21:00

Η Υπεύθυνη της Σχολικής Βιβλιοθήκης
Ελπίδα Κατσικογιάννη, φιλόλογος