Το μίσος νίκησε (?)

Το κείμενο του Κώστα Καραπαππά, το ανέβασε ο φίλος Στρατής στο facebook.
Δεν έχω να προσθέσω τίποτα.....

ΟΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΙΣΟΣ…

***Καλώς ορίσατε στην Αθήνα του 2011. Στην πόλη των ελεύθερων πολιορκημένων. Στην πόλη που κτήνη γρυλίζουν και καρφώνουν μαχαίρια, ρόπαλα ή κλομπ (ανάλογα πού ανήκουν) στους ανήμπορους και στους απροστάτευτους. Στους μη έχοντες ελπίδα… Μα, με τι έχουμε να κάνουμε εδώ; Πώς έγινε έτσι αυτή η πόλη; Πώς έγιναν οι δρόμοι στο κέντρο της πόλης, σκηνικό ενός ακήρυχτου πολέμου που μαίνεται δίπλα μας;

***Οι ταξιδιώτες το ξέρουν. Κάθε σύγχρονη πόλη της Δύσης έχει τα γκέτο της. Ο λόγος; Απλός. Η ίδια η… Δύση έχει καταστρέψει ένα μεγάλο μέρος του χάρτη και έχει φτιάξει στρατιές ολόκληρες από πρόσφυγες. Αλλοι, με μάτια βουρκωμένα, περπατάνε μίλια ξυπόλητοι για να βρουν μια ελπίδα. Μια ελπίδα που σπανίως βρίσκουν. Και άλλοι, ψυχές σκοτεινές, με ένστικτα άγριου ζώου, περιμένουν το επόμενο θύμα με ένα μαχαίρι στα χέρια…

***Το ζήτημα είναι πολυεπίπεδο και σίγουρα δεν μπορεί κανείς να είναι απόλυτος. Ποιος είναι ο θύτης; Ποιος είναι το θύμα; Ποιος πονάει πιο πολύ; Θα έρθει ο… καιρός να μας το πει; Ξέρετε, στο σημείο που έχουμε φτάσει, η… φιλοσοφική προσέγγιση δεν λέει κάτι. Οι θεωρίες είναι καλές για όσους είναι στα «παράθυρα» των τηλεοράσεων και για όσους συζητούν τα ζητήματα αυτά στο σπιτάκι τους στα «βου-που» και τα σχολιάζουν με πούρο βλέποντας Λαζόπουλο…

***Όταν δεν σε πιάνει η μπόχα, όταν δεν κινδυνεύεις να μαχαιρωθείς σε κάθε σου βήμα, τότε μπορείς να το πιάσεις φιλοσοφικά το ζήτημα και ιδεολογικά! Οταν όμως είσαι εδώ, στο κέντρο, όπως τυχαίνει να είμαστε κάποιοι από εμάς και βλέπεις τον χαμό, παίρνεις αποστάσεις και λες… Πώς έγινε έτσι αυτή η χώρα…

***Πώς έγινε έτσι η Πατησίων… στην Γ’ Σεπτεμβρίου χθες το μεσημέρι βίωσα το απόλυτο παράλογο. Στον έναν δρόμο, αναρχικοί και αστυνομικοί πολεμούσαν, λίγο πιο κάτω χρυσαυγίτες κυνηγούσαν μετανάστες. Πιο πέρα, μια αγριεμένη παρέα από Ασιάτες κοίταζε στραβά κάποιον περαστικό που τους έλεγε «Ελάτε, ρε, σκοτώστε με για δέκα ευρώ»…

***Πώς γίναμε έτσι… Θυμάμαι, παιδάκι, μου άρεσε να μένω στον παππού και τη γιαγιά στην Πλατεία Αττικής. Κάθε μέρα πήγαινα βόλτα στα τρένα, στον Κολωνό. Μου άρεσε τόσο να βλέπω τα τρένα, που στεκόμουν ώρα, μέχρι να περάσει ένα πορτοκαλί βαγόνι-μηχανή. Κάποια στιγμή, ο μηχανοδηγός έφτασε να αναγνωρίζει τη φιγούρα ενός παππού και ενός εξάχρονου και χτυπούσε την κόρνα. Η χαρά μου ήταν απερίγραπτη. Είχα φτάσει να λέω «ο φίλος μου» όταν πέρναγε αυτό το τρένο. Πηγαίναμε στον λόφο Σκουζέ (ούτε που ξέρω αν υπάρχει πια) και έπαιζα μέχρι το βράδυ… Γυρίζαμε με την Αθήνα να είναι μες στο σκοτάδι. Χθες για πρώτη φορά απάντησα «ΟΧΙ» στην ερώτηση: Αυτή τη βόλτα εγώ μπορώ να την κάνω με τον εξάχρονο γιο μου; Οχι… Αυτή ήταν η απάντηση… Οχι…

*** Το μίσος δυστυχώς νίκησε. Και δεν έχει γυρισμό η κατάσταση. Θα κλαίμε καθημερινά. Ετσι έχει γίνει σε όλη την Ευρώπη. Ρωτήστε τους Γάλλους που είδαν τα προάστια να γίνονται «κάρβουνο» και τον Λεπέν να μπαίνει με 15% στη Βουλή!

***Ποιος έχει δίκιο; Ποιος έχει άδικο… Ποιος να απαντήσει; Και τι σημασία έχει…

***Η γιαγιά που ζει όλη της τη ζωή στην Πλατεία Βικτωρίας και δεν μπορεί να πάει μια βόλτα το βράδυ ξέρετε τι νιώθει; Οτι ο ακροδεξιός με το καδρόνι (που δεν φωνάζει απλώς, αλλά μπορεί να δείρει κιόλας) είναι ο… ΜΟΝΟΣ που μπορεί να την προστατέψει για να μη χάσει την πλατεία στην οποία είδε να παίζεται το έργο όλης της ζωής της! Αυτή είναι η αλήθεια. Γιατί κράτος δεν υπάρχει… Και η γιαγιά νιώθει μίσος… ΜΙΣΟΣ…

***Ο διαδηλωτής που πέφτει στα άρβυλα των ΜΑΤ και ξυπνά (ή δεν ξυπνά) στην εντατική ενός νοσοκομείου ξέρετε τι νιώθει; Μίσος. Θέλει να εκδικηθεί. Θέλει την επόμενη φορά να ρίξει μολότοφ φονική… Και νιώθει ΜΙΣΟΣ…

***Ο ακροδεξιός διαδηλωτής που νιώθει ότι αμύνεται για την Ελλάδα και το πιστεύει, πίσω από κάθε σκουρόχρωμο άνθρωπο βλέπει έναν εχθρό. Και δεν γνωρίζει, δεν ξεχωρίζει τον αθώο από τον φονιά. Τον καλό από τον κακό. Δεν βλέπει, γιατί κυριαρχεί το μίσος… το ΜΙΣΟΣ…

***Ο ΜΑΤατζής, που βλέπει από τη μια πλευρά πέτρες να πέφτουν πάνω του, από την άλλη τις μολότοφ να καίνε τον διπλανό του και μετά σκέφτεται ότι όλα αυτά τα κάνει για έναν μισθό που αύριο θα τον αναγκάσει να δουλέψει νύχτα για να συμπληρώσει το εισόδημα, αγριεύει στους δρόμους, νιώθει απόλυτο ΜΙΣΟΣ για τους απέναντι…

***Ο νέος άνθρωπος που βγαίνει από το σπίτι του για να γιορτάσει τη γέννηση του παιδιού του και τελικά γίνεται σταυρός σε κάποιο μνήμα και μνημόσυνο αντί γενεθλίων δεν είναι απλώς ένας δολοφονημένος άντρας. Είναι η απόδειξη ότι αυτή η πόλη άλλαξε για πάντα. Και είναι η αφορμή για μια κατάσταση για την οποία δεν είμαστε έτοιμοι και δεν ξέρω αν μπορούμε να αντέξουμε. Συσσωρεύτηκε πολύ μίσος και το μίσος είναι σαν το νερό. Πάντα βρίσκει τον τρόπο να περνάει και να βρίσκει διόδους… Πάντα. Και όταν ξεσπάει το μίσος, η λογική δεν μπορεί να σε σώσει…

***Οι ανίκανοι που άφησαν αυτή τη χώρα να γίνει έτσι δεν μπορούν δυστυχώς να κάνουν κάτι. Και να που φτάσαμε στην αυτοδικία. Και μετά ποιος ξέρει σε τι… Η Αθήνα προκαλεί ντροπή στον Παρθενώνα της και αυτά που συμβαίνουν στα στενά είναι πρωτόγνωρα μεν αναμενόμενα δε. Είμαστε ελεύθεροι πολιορκημένοι. Και στο βάθος του μυαλού μας πρέπει να προσπαθήσουμε να μείνουμε άνθρωποι. Και υπό αυτές τις συνθήκες, είναι δύσκολο….

(Το κείμενο δημοσιεύθηκε στον «ΓΑΥΡΟ» στις 13/05/2011 από Κώστα Καραπαππά)

Ανακύκλωση χαρτιού και ....αστικοί γάιδαροι....

Επιτέλους!

Μετά από τόοοοοοσα χρόνια, ο Δήμος ανταποκρίθηκε στο αίτημα να τοποθετηθούν κάδοι ανακύκλωσης για το χαρτί....

Ξεπαράστηκαν φαίνεται τα προβλήματα!

Πρέπει πότε-πότε να λέμε κανένα μπράβο και να ξεχνάμε -έστω για λίγο- τη γκρίνια (στην οποία .... διαπρέπω όπως όλοι ξέρουν....)

Όμως.... Όσο κι αν θες να αγιάσεις.... Δεν σ' αφήνουν τελικά....

Γιατί καλέ μου άνθρωπε να μη βοηθήσουμε όλοι;

Τόοοοοοσο δύσκολο είναι να ρίξεις τα χαρτονάκια σου στον ειδικό κάδο;;;;;

Και μη μου πει κανείς ότι είναι λίγοι οι κάδοι.....

Μη μου πει ότι δυσκολευόταν να τους βρει.....

Μη μου πει ότι δεν μπορούσε να χάνει την ώρα του ή ότι ήταν μακριά......

ΓΑΜΩΤΟ δηλαδή!!!!!!

Πυθαγόρειος Ακαδημία: Άνοιξη 2011

"Πτυχές του εσωτερικού αγώνα στην Επανάσταση"

Πλατείες, βιγλάτορες και Δήμος

Από το καλό blogάκι της Βίγλας αντιγράφω και προσυπογράφω:

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
Στον Δήμαρχο Σάμου και στο Δημοτικό Συμβούλιο

Κύριε Δήμαρχε,
Κύριοι Δημοτικοί Σύμβουλοι
Όπως γνωρίζετε, τον τελευταίο καιρό, και ειδικά στο πρώτο τρίμηνο της θητείας σας, είχαμε μια έξαρση του φαινομένου της καταπάτησης δημοσίων χώρων στην Πλατεία Πυθαγόρα, μοναδική πλατεία της πόλης και κέντρο αναφοράς για τους κατοίκους της. Αν στις αυθαίρετες και παράνομες καταλήψεις προσθέσουμε και την παρουσία των φορτηγών αυτοκινήτων σε αυτήν, θα δούμε ότι ουσιαστικά η Πλατεία Πυθαγόρα έπαψε να λειτουργεί ως κοινόχρηστος χώρος και τα δικαιώματα των πολιτών συρρικνώθηκαν, αν δεν εξαφανίστηκαν.
Δεν θα ανατρέξουμε στο Σύνταγμα, ούτε θα επικαλεστούμε τους νόμους που διέπουν μια ευνομούμενη πολιτεία.. αυτά είναι γνωστά σε σας. Εκείνο που μας κάνει εντύπωση είναι, ότι αυτή η ασυδοσία με τις αυθαίρετες και παράνομες καταλήψεις στην μοναδική πλατεία της πόλης, δεν θα μπορούσε να είχε πραγματοποιηθεί, αν δεν είχε τη δική σας ανοχή, που εκφράζεται με την απουσία, την αδιαφορία και σιωπή σας.
Ποιος απαγορεύει στη Δημοτική Αστυνομία να εμφανιστεί στην Πλατεία Πυθαγόρα ; Είναι ένα αναπάντητο ερώτημα.
Ο επικεφαλής Αντιδήμαρχος της Δημοτικής Αστυνομίας, όσες φορές ρωτήθηκε, κάνει πως δεν καταλαβαίνει τίποτα… Γιατί ; Φυσικά και έχει τους λόγους του, και το χειρότερο, έχει την στήριξη της Δημοτικής Αρχής. Έτσι, ο δημόσιος χαρακτήρας της Πλατείας Πυθαγόρα τίθεται υπό αμφισβήτηση.
Η ιδιωτικοποίηση της Πλατείας με τις αυθαίρετες καταλήψεις, που κάθε μέρα επεκτείνονται, είναι ένα γεγονός. Ο Δήμος Σάμου απουσιάζει. Ο Δήμαρχος και οι Δημοτικοί Σύμβουλοι περνάνε από την Πλατεία ινκόγκνιτο.. Ίσως από ντροπή, ίσως από ενοχή…
Κανένας εκκολαπτόμενος καπιταλιστής δεν θα τολμούσε να προκαλεί, να χλευάζει και να παρανομεί με αυθαίρετες κατασκευές και καταλήψεις πάνω στην ιστορική Πλατεία, αν γνώριζε ότι εδώ υπάρχει ένας νεοεκλεγείς Δήμαρχος και ένα πολυκομματικό Δημοτικό Συμβούλιο, ικανό και έτοιμο να επέμβει σε κάθε παράνομη ενέργεια που συρρικνώνει τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα των πολιτών, του Λαού και των εργαζομένων.
Οι πλατείες και τα πεζοδρόμια ανήκουν στο Λαό και εκφράζουν τον πολιτισμό μιας πόλης.
Κύριε Δήμαρχε, κύριοι Δημοτικοί Σύμβουλοι,
ο καιρός των λόγων πέρασε, ήρθε ο καιρός των έργων. Έχετε τεράστιες ευθύνες. Έχετε αναλάβει την υποχρέωση να βγάλετε τον τόπο από τη μιζέρια, τον υποβιβασμό και την αθλιότητα.
Κανείς δεν μπορεί να παίζει με τους θεσμούς.
Η αποκατάσταση της Δημοκρατικής νομιμότητας στην Πλατεία Πυθαγόρα πρέπει να γίνει τώρα, άμεσα, χωρίς καμιά καθυστέρηση.
Κάθε μέρα που οι παράνομοι καταπατητές θα αλωνίζουν την Πλατεία του Λαού, θα χρεώνεται σε βάρος της δικής σας πολιτικής αξιοπιστίας….

Απελπισία.....

Επιτέλους κατάλαβα τι συμβαίνει! Σ' αυτό το νησί, οι μισοί είμαστε “μεγαλοεργολάβοι” και “συμφέροντα” και οι άλλοι μισοί είμαστε “γιαλαντζί οικολόγοι”!

Είναι εκπληκτικό το πόσο εύκολα χάνουμε την ψυχραιμία μας, όταν βέβαια ... δεν κοιμόμαστε τον ύπνο του δικαίου (sic)

Στο μεταξύ “κάποιοι” ....χορεύουν και παίζουν με τις τύχες και τις ζωές μας, ερήμην μας και με τις ευλογίες μας μαζί....

Ξαφνικά θυμήθηκα τον τίτλο αυτού εδώ του μπλογκ.... “Ώρα να φεύγουμε...”

Βέβαια... θα μου πει κάποιος, μόνο στη Σάμο είμαστε έτσι; Οι ίδιοι που ψηφίζουμε “ανυποψίαστοι” και “μοιραίοι”κάθε τέσσερα χρονάκια “σήκω Αντρέα - κάτσε Κώστα”, οι ίδιοι τα “παίρνουμε κρανίο” και μοστράρουμε τις μούτζες στα προφίλ μας στο facebook και ουρλιάζουμε να “καεί το μπουρδέλο η Βουλή”...

Ή που θα είμαστε “Αμερικανάκια”... ή που θα γινόμαστε “Ταλιμπάν”...

Τελικά... “Ραγιάδες γεννηθήκαμε” και .... ο τράχηλος αντέχει.... (και άστους να λένε...)

Υ.Σ. Μακάρι να βγω ψεύτης, αλλά θα το πω:

Από το “Μερτζίκι” στο τέλος, θα μείνουν το νταμάρι, η μιζέρια μας και οι απειλές για λιθοβολισμούς(!) Από την κουβέντα για το νέο χωροταξικό θα βγουν κερδισμένοι αυτοί που έφτιαξαν και το ... προηγούμενο... Θα βρούμε κι άλλα “Βυθίσματα” για να χτίσουμε νέα ... “παλάτια” και ο ... Κινέζος θα φτιάξει στη νέα παραλιακή της πρωτεύουσας ομοιόμορφες (!!!) πέργκολες...... (Στην παραλιακή -μια που τό 'φερε ο λόγος- που κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να μας ενημερώσει πώς στο διάολο θα μοιάζει, λες και η αρχιτεκτονική μελέτη είναι .... απόρρητο εθνικής ασφαλείας)

Καλή Ανάσταση πατριώτες...

Αλήθεια... σε μαύρα χρόνια ζω...

Αλλοίμονο...

Εμείς που θέλαμε να ετοιμάσουμε

το δρόμο στη φιλία...

δεν καταφέραμε

νά μαστε φίλοι ανάμεσά μας...